"Heb je daar al eens aan gedacht?"

‍

Soms is dat alles wat nodig is.

‍

Je zit al weken te puzzelen op een lastige situatie. Je weet niet goed hoe je ermee verder moet. Je hebt het al van alle kanten bekeken. En toch kom je niet verder.

‍

Je analyseert. Je reflecteert. Je probeert verschillende oplossingen.

‍

En dan stelt een collega één simpele vraag. Een vraag waar je zelf nooit aan gedacht had.

‍

Niet omdat je onvoldoende ervaring hebt. Niet omdat je iets over het hoofd hebt gezien. Maar omdat je, net als iedereen, kijkt door je eigen bril.

‍

Je brein vult altijd in

Ons brein is daar verrassend goed in. We interpreteren situaties vanuit onze eigen ervaringen, overtuigingen en verwachtingen. Dat helpt ons om snel beslissingen te nemen, maar het zorgt er ook voor dat we soms vastlopen in ons eigen perspectief.

‍

Ons brein heeft bovendien de neiging om bestaande overtuigingen te bevestigen in plaats van te bevragen. Onderzoekers noemen dit confirmation bias: we zoeken onbewust naar informatie die klopt met wat we al denken.

‍

Met andere woorden: hoe meer ervaring je hebt, hoe sterker die bril soms zit.

‍

Ook wij stuiten op blinde vlekken

Precies daarom geloven we bij Better Minds niet in de mythe van de alleswetende expert.

‍

Ook onze psychologen, coaches, consultants en facilitatoren hebben blinde vlekken. Ook wij twijfelen soms. Ook wij stuiten op complexe situaties waarvoor geen standaardantwoord bestaat.

‍

En daarom maken we bewust tijd voor intervisie.

‍

Intervisie is geen teamcoaching

Bij teamcoaching staat de groepsdynamiek centraal. Een externe coach begeleidt het team naar betere samenwerking of meer verbinding. Bij intervisie is er geen coach aan het hoofd. Iedereen is gelijkwaardig. Iedereen brengt expertise mee. En iedereen is tegelijk vraagsteller én antwoordgever.

‍

Meer dan sparren

Intervisie is geen vrijblijvend gesprek aan de koffieautomaat. Er is een structuur. Iemand brengt een concrete situatie in, een echte case uit de praktijk. De anderen stellen vragen. Geen oplossingen, geen adviezen, geen oordelen. Pas op het einde wordt er samen gezocht naar nieuwe inzichten. Die structuur is precies wat het verschil maakt.

‍

De vraag die alles verschuift

Want vaak zit de grootste meerwaarde niet in het antwoord dat iemand geeft. Maar in de vraag die iemand stelt.

‍

Tijdens zo'n sessie gebeurt er iets opvallends. Een situatie die muurvast leek, krijgt plots nieuwe mogelijkheden. Een aanname wordt zichtbaar. Een patroon dat eerst verborgen bleef, springt ineens in het oog.

‍

Niet omdat er meer kennis aan tafel zit. Maar omdat er meer perspectieven aan tafel zitten.

‍

En dat is misschien wel de belangrijkste les.

‍

Groei ontstaat zelden in isolatie

Ze ontstaat wanneer mensen bereid zijn om hun eigen blik even los te laten en zich open te stellen voor die van iemand anders.

‍

Stel je voor dat dit niet alleen gebeurt binnen een team van experts, maar binnen jouw hele organisatie. Dat leidinggevenden regelmatig samenkomen om moeilijke situaties te bespreken. Dat collega's elkaar helpen om patronen te herkennen. Dat reflectie geen uitzondering is, maar onderdeel van hoe jullie werken.

‍

Dan krijg je niet alleen betere beslissingen. Je krijgt sterkere leiders, meer psychologische veiligheid en een cultuur waarin mensen blijven leren.

Want soms zit de oplossing niet in harder nadenken. Maar in iemand die naast je komt zitten en vraagt:

"Heb je daar al eens aan gedacht?"

‍

Bronnen

Kahneman, D. (2016). Ons feilbare denken: Thinking fast and slow. Business Contact.

Kahneman, D., & Siboni, O. (2024). Ruis: Waarom we zo vaak verkeerde beslissingen nemen, en hoe we dat kunnen voorkomen. Business Contact.